در برابر استبداد

این کتاب‌‌‌ها فلسفه را ساده نمی‌‌‌کنند بلکه از ابهّتِ هراس‌‌‌آورِ فلسفه می‌‌‌کاهند. خواننده ممکن است خواندنِ این کتاب‌‌‌ها را به امید یافتنِ پاسخ‌‌‌های روشن آغاز کند: پاسخی برای مسئله‌‌‌ی تنهایی‌‌‌اش، چراییِ مرگ، منشأ ملال و دل‌‌‌زدگی… اما انتظار اینکه کتابی یا کسی در چند صفحه یا فلان تعداد نکته به ما بگوید چطور زندگی کنیم و چگونه خوشبخت شویم، در واقع یک‌‌‌جور انکارِ مسئولیت شخصیِ انسان است. پاسخی قطعی و ابدی که مناسب حال همه کس باشد وجود ندارد. کتاب‌‌‌هایی که چنین مدعاهایی دارند قطعاً فریبکارند. کتاب‌‌‌های این مجموعه نسخه نمی‌‌‌پیچند و سیاهه‌‌‌ای از اعمال نیک و بد پیش روی شما نمی‌‌‌گذارند؛ بلکه می‌‌‌خواهند به فهم بهتر زندگی و پرسش‌‌‌ها و تجربه‌‌‌هایمان کمک کنند؛ چراغی بیفروزند تا در این اتاق تاریکِ زندگی و در لحظاتِ دشوار، درکمان از پرسش‌‌‌های بی‌‌‌پایان انسانی روشن‌‌‌تر شود، بدانیم فیلسوفان و حکیمانِ جهان به این پرسش‌‌‌ها چطور فکر کرده‌‌‌اند؛ تا با فهمِ دقیق‌‌‌تر و دیدی بارزتر بتوانیم در زندگی‌‌‌مان تصمیم بگیریم، مسئولیت تصمیم‌‌‌مان را شجاعانه بر عهده بگیریم و با عواقب تصمیم‌‌‌هایمان آگاهانه روبرو شویم.
تاریخ اروپا شاهد سه لحظه‌ی دموکراتیک بزرگ بوده است: پس از جنگ جهانی اول در سال 1918، پس از جنگ جهانی دوم در سال 1945، و پس از پایان کمونیسم در سال 1989. بسیاری از دموکراسی‌هایی که در این سه مقطع زمانی بر پا شدند به شکست و فروپاشی انجامیدند، آن‌هم در شرایطی که از بسیاری جهات شبیه به شرایز امروز ما بوده‌اند…
تاریخ قرت بیستم اروپا به ما می‌آموزد که چطور ممکن است جوامع درهم بشکنند، دموکراسی‌ها سقوط کنند، اخلاقیات فروبپاشد و مردمان عادی یکباره خودشان را اسلحه به دست بالای سر گورهای دسته‌جمعی بیابند. درک دلایل به وجود آمدن این شرایط برای امروز ما بسیار مفید خواهد بود.