دستیار

فرانتس کافکا رمان دستیار را می‌ستود؛ و در نامه‌ای به تاریخ 22 ژانویه 1907 به مورگن اشترن نوشت: «گمان نمی‌کنم گزاف باشد اگر بگویم این کار جدید یکی از بزرگترین نویدهایی است که تاکنون نویسنده‌ای جوان به مخاطبان داده است.»
روبرت موزیل، از دیگر معاصران و ستایشگران والزر، هنگامی که نخستین بار به مطالعه‌ی کافکا پرداخت، آثار کافکا را «موردی خاص از نوع والزر» قلمداد کرد.
سوزان سانتاگ نیز والزر را «حلقه‌ی مفقود بین کلایست و کافکا» و «آمیزه‌ای از استیوی اسمیت و بکت: بکتی شیرین و طناز» توصیف کرد.