زن سی ساله

الزاک اونوره‌دو رمان‌نویس فرانسوی در 20 مۀ 1799 در شهر تور زاده شد.
کودکی را در شبانروزی و دور از مادر گذراند و از این‌رو بسیار رنج برد. از 1814 تحصیلات خودرا در پاریس ادامه داد و به دانشکده حقوق وارد شد، چندی نزد وکیل دعاوی به کارآموزی پرداخت، سپس به راه نویسندگی افتاد. در این دوره برای دست یافتن به ثروت با سرمایۀ خانوادگی چاپخانه‌ای تأسیس کرد که کار آن به ورشکستگی انجامید و بالزاک تا آخر عمر هرگز از زیر بار قرض رهائی نیافت. از آن پس سالهای زندگی بالزاک بلاانقطاع به نوشتن گذشت. بتدریج درهای محافل ادبی و دفتر روزنامه‌های پاریس به روی بالزاک باز شد و بانویسندگان و بازیگران تئاتر آمدو شد یافت.
در آغاز سال 1830 مجموعۀ شش داستان کوتاه به نام صحنه‌هائی از زندگی خصوصی را منتشر کرد، بالزاک در مقدمۀ این مجموعه مکتب رومانتیسم را کهنه و فرسوده خواند و خود را مورخ آداب و رسوم زمان معرفی کرد. بالزاک که از پیروزی و شهرت سرمست شده بود، به زندگی پر تجمل روی‌آورد.
در آخر 1832 نامه‌ای بی‌امضا از کشور لهستان دریافت کرد، حاکی از شیفتگی فراوان زنی به آثار او. این زن، کنتسی لهستانی به نام هانسکا بود که بالزاک نخستین بار در 1833 او را با شوهرش در سوئیس ملاقات کرد و چند هفته‌ای با او در ژنو بسر برد.
در 1835 مجله کرونیک دوپاری را تأسیس کرد که برایش بسیار گران تمام شد و وضع مالیسش را دشوار ساخت. بالزاک از طلبکاران رو پنهان می‌کرد، و دوازده تا چهارده ساعت کار می‌کرد.آقای هانسکی در 1841 در گذشت، از ان پس بالزاک تنها یک فکر در سر داشت و آن ازدواج با خانم هانسکا بود، پس به کارخود افزود تا زندگی مناسبی در خور این زن فراهم آورد. در اوائل 1850 به کیف سفر کرد و با خانم هانسکا به پاریس بازگشت و باآنکهه در طی سفر میکوشید که از خستگی شدید اجتناب کند، به محض ورود به خانه در بستر بیماری افتاد و هرگز از آن برنخاست و فقط چند ماه پیش از مرگ توانست با خانم هانسکا ازدواج کند. مرگ بالزاک در ماه اوت 1850 اتفاق افتاد و در آخرین لحظۀ زندگی، ویکتور هوگو بر بالینش حضور داشت.
بالزاک با آثار خود به مکتب رومانتیسم پایان داد و پیروزی واقعیت را بر احساس و رؤیا اعلام کرد.
فهرست آثار
1829 شوانها
1830 صحنه‌های از زندگی خصوصی
1831 چرم ساغری
1832 کشیش شهر تور و سرهنگ شابر
1833 طبیب دهکده و اوژنی گرانده
1834 بابا گوریو
1835 زنبق دره
1836 پیر دختر
1837 سزار بیروتو
1846-1847 دختر عمو بت و پسر عمو پون