هم میگویم بلی و هم میگویم نه دلخوری و تأسفی ندارم به جهت اینکه این زن را گمان دارم که مستحق بود برآنچه به وی رسید، تأسف ندارم به جهت اینکه اگر او را میگذاشتیم که بماند در کار خود مستمر میشد و باز جمعی را تلف میکرد، اما نمیگویم حق این را داشتیم که بکنیم انچه را کردیم، پس هر خونی را که ریخته میشود جزا و کفاره دارد، او جزای خونهایی که ریخته بود یافت و به کیفر خود رسید، تا ما کی به جزای اعمال خودمان برسیم.






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران