جهان ما سرد و افسرده است، قلوب ما سرد و افسرده است، اذهان ما سرد و افسرده است، و تلاش مولانا، کاری که مولانا در قلمرو زبان میکند، این است که در نهایت ظرافت آن نور و گرما و شور و سرمستی خداآگاهی را که اطراف ما را احاطه کرده و در عمق همهی ذرات هستی میجوشد و میخروشد، اما سردی منیت ما، سردی اذهان ما و سردی دل و جان ما سد راه ما میشود و نمیگذارد به آن دست پیدا کنیم، یا در هر لحظهی عمر طعم دلنشین آن را بچشیم، به واقعیتی ملموس بدل کند…






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران