طنز و تراژدی

تز تازۀ مؤلف این کتاب ضبط و پیوند بین طنز و تراژدی است . او در سه بخش از این کتاب، با نقل شعرها و حکایت‎های قدیم و جدید ارتباط نهانی و شگفت‎آور همبستۀ طنز و تراژدی را که نوعی از دو احساسی‎های انسانی است ، نشان می‎دهد . خرمشاهی از اشعار طنز خود فقط دو نمونه را که دارای این ویژگی است ، آورده است. سایر مقالات این کتاب طنزهای منثور و داستانی اوست که بعضی از آن‎ها در نشریات گل آقا به طبع رسیده است . مؤلف خود را اهل شهود می‎داند ، اما تا کنون عالماً و عامداً کشفی نداشته است، مگر همین پی بردن به رابطۀ ” جدلکتیک ” بین طنز و تراژدی .