عکس به مثابه هنر معاصر

امروزه عکاسی صرفاً در قامت نمادی برای بقا و یا روایت افرادی که داستان زندگی‎شان منحصربه‎فرد است، قد علم نمی‎کند، بلکه دوری جستن از ابلاغ پیام صریح، پررنگ شدن ماهیت انتقادی و وجه کنایی عکس‎ها، اهمیت گزاره و اطلاعات متنی افزوده، قائل شدن به تجربیات شخصی عکاس و ورود بی‎محابای دوربین به مناظر و اماکن خصوصی، تصویر جدیدی از رسانه عکاسی ایجاد کرده که به کلی با ماهیت 190 ساله آن متناقض است. در چنین روزگاری طرح این دو سؤال اهمیت دارد:
اول آن‌که: چرا به عکس‎ها نگاه می‌کنیم؟
و دیگر آن‌که: ما دقیقا کجا ایستاده‌ایم؟
این کتاب که تاکنون به ده زبان دنیا برگردان شده و ویرایش جدیدش در سپتامبر سال جاری توسط آمازون توزیع شده، مرجعی فشرده و موجز برای آشنایی با روند عکاسی در دوران معاصراست و ضمن ارجاعات تاریخی به پیشینه شکل‎گیری نحله‎های دوران مدرن، از عکاسی به‎عنوان رسانه‎ای مهم برای انتقال فرهنگ و تمدن یاد می‎کند.
کیارنگ اعلایی