این کتاب که نخستینبار در سال ۱۹۶۲ منتشر شد با یک نگاه اجمالی به بررسی دیدگاههای مارکس و فروید میپردازد. دو فیلسوف مطرح که فلسفه و اندیشه در قرن بیستم متأثر از آرای آنان بوده است. فروم در آثارش میکوشد ارتباط متقابل روانشناسی و جامعه را شرح دهد و معتقد است با به کار بستن اصول روانکاوی، به عنوان علاج مشکلات و بیماریهای فرهنگی، بشر راهی به سوی تحقق یک “جامعه معقول” و متعادل از لحاظ روانی خواهد یافت. فروم در این کتاب خود را در قامت یک مارکس شناس برجسته نشان داده است. در بخشی از مقدمهی کتاب آمده است: «کتاب فراسوی زنجیرهای پندار اریک فروم تحت تاثیر وجهی از اندیشهی یهودی که از “پیام آور موعود” سخن میگفت، قرار گرفته است. فروم در کتاب فراسوی زنجیرهای پندار نوشت: گفتههای پیامبرانی چون اشعیاء، آموص و هوشع، برایم جایگاهی خاص داشت. اقرار میکنم که هشدارشان در مورد فجایعی که در صورت سرکشی امت نازل میشد، برایم چشمگیر نبود، بلکه نویدی که درباره روز واپسین میدادند، جانم را از شادی میآکند.»






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران