توضیحات:
امروزه همهجا از سیاست رهاییبخش سخن میگویند، مسئله اساسی شاید رهانیدنِ خودِ سیاست باشد. آلن بدیو در این کتاب، که نام «فراسیاست» بر آن گذاشته است، میکوشد مفهوم سیاست را در مقام یکی از شروط اصلی فلسفه بازسازی کند. «فراسیاست» نه به معنای فرا رفتن و برگذشتن از سیاست، بلکه برعکس به معنای مشروط کردن دوبارۀ تفکر به دستاوردهای واقعی آن و سازمان دادن فلسفه حول مصادیقی از سیاست است که واقعاً نسبت به وضع موجود ناهمگون باشند. بدیو از درِ مخالفت با انواع علوم و فلسفههای سیاسی درمیآید که سیاست را به ابژۀ تأمل و طبقهبندی تقلیل دادهاند و در مقولاتی چون اجماع و مدیریت افکار عمومی خلاصه کردهاند. او در عوض تمرکز خود را بر پرسش از امکان «سیاست حقیقت» میگذارد و براین اساس، در کنار بررسی مجدد مفاهیمی چون دموکراسی و عدالت، به بازخوانی مسئلۀ سوژه در کار آلتوسر، تاریخ کارگران به روایت رانسیر و پروژۀ سیاسی رفیق همرزمش سیلون لازاروس.
امروزه همهجا از سیاست رهاییبخش سخن میگویند، مسئله اساسی شاید رهانیدنِ خودِ سیاست باشد. آلن بدیو در این کتاب، که نام «فراسیاست» بر آن گذاشته است، میکوشد مفهوم سیاست را در مقام یکی از شروط اصلی فلسفه بازسازی کند. «فراسیاست» نه به معنای فرا رفتن و برگذشتن از سیاست، بلکه برعکس به معنای مشروط کردن دوبارۀ تفکر به دستاوردهای واقعی آن و سازمان دادن فلسفه حول مصادیقی از سیاست است که واقعاً نسبت به وضع موجود ناهمگون باشند. بدیو از درِ مخالفت با انواع علوم و فلسفههای سیاسی درمیآید که سیاست را به ابژۀ تأمل و طبقهبندی تقلیل دادهاند و در مقولاتی چون اجماع و مدیریت افکار عمومی خلاصه کردهاند. او در عوض تمرکز خود را بر پرسش از امکان «سیاست حقیقت» میگذارد و براین اساس، در کنار بررسی مجدد مفاهیمی چون دموکراسی و عدالت، به بازخوانی مسئلۀ سوژه در کار آلتوسر، تاریخ کارگران به روایت رانسیر و پروژۀ سیاسی رفیق همرزمش سیلون لازاروس.





نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران