فشن شهر

از حدود دو قرن‎‎ونیم پیش تاکنون، از زمان اختراع دستگاه بافندگی مکانیکی، فشن تجارتی کثیف و بی‎پروا بوده که از انسان و کره زمین بهره برداری کرده است تا سودهای انبوه برداشت کند. برده‎داری، کودکان کار و بیگاری در زندان، در زمان‎های مختلف، از جمله امروزه، جزو مراحل همیشگی و جدایی‎ناپذیر از زنجیرۀ تأمین این صنعت بوده است.
فشن شهر را می‎‎توان گزارش میدانی دِینا توماس دانست. او مشاهدات و تجربیاتش را، هنگام بازدید از کارخانه‎ها، تولیدی‎های کوچک و صحبت رودررو با فعالان و کارشناسان صنعت-هنرِ فشن بیان کرده است. او نه‎تنها به بررسی و معرفی چگونگی پایداری در فشن پرداخته است بلکه حتی دربارۀ پارادوکس‎ها و اختلاف نظرهای موجود در این حیطه نیز سخن‎به‎میان آورده. هر فصل به ابعادی از مراحل تولید محصولاتِ حوزۀ فشن پرداخته که شاید تا قبل از این کمتر به آن‎ها توجه شده باشد.