فلسفه مراقبت

بحث درباه‎ی مراقبت سابقه‎ی فلسفی دیرینه‎ای دارد. کتاب حاضر برخی از جنبه‎های همین سنت را پی می‎گیرد از افلاطون تا الکساندر بوگدانوف و، در این میان هگل، هایدگر، باتای و بسیاری دیگر. پرسش محوری این است که سوژه‎ی خاص مراقبت کیست؟ ایا من باید مراقب خودم باشم یا این که به دیگران به نظام، به نهادها اعتماد کنم؟
این جا مفهوم «مراقبت از خود» بدل به اصلی انقلابی می‎شود که فرد را با سازوکارهای کنترلی حاکم مواجه می‎سازد. اسلاوی ژیژک درباره‎ی این کتاب می‎گوید:« همه گیری کووید، و سایر بحران‎های جاری، همه‎ی ما را به این امر واقف کرد که کار مراقبت، در تمام شکل‎های آن، مشخصه‎ی عصرماست:از مراقبت سلامت گرفته تا مراقبت از افراد مسن و قربانیان فجایع طبیعی و اجتماعی.
با این حال، این انگاره عادی از سردرگمی‎های ایدئولوژِک نیست: ثروتمندان و قدرتمندان از دیرباز ثروت و قدرت خود را با ادعای مراقبت از نیازمندان توجیه کرده‎اند. گرویس مفهوم و عمل مراقبت را در همه‎ی ابعاد آن تحلیل می‎کند: از همبستگی اصیل گرفته تا دستکاری‎های فریبکارانه و آموزه‎های معنویت گرایی جدید درباره‎ی مراقبت از خود.
فلسفه‎ی مراقبت کتابی است برای هرکس که می‎خواهد بداند امروز کجاییم و چرا در چنین مخمصه‎ای گرفتار شده‎ایم… خلاصه، کتابی است برای همه.»