قصر

قصر در فریدلَند، راه‎های بسیار برای دیدن آن: از دشت، از روی یک پل، از داخل پارک، از میان درخت‌های بی‎برگ‎وبار، از درون جنگل و از لابه‎لای صنوبرهای بلند. قصر به‎گونه‌ای نامنتظر روی هم [پلکانی] بنا شده، طوری‎‌که وقتی وارد محوطه‏ی حیاط می‎شوی، تا مدتی تصویری یکدست پدید نمی‏آورد. زیرا پیچک‏های تیره، دیوار خاکستری-سیاه، برف سپید، یخی به رنگ سنگ که سراشیبی‎ها را پوشانده، به گونه‏گونگی دامن می‎زند. قصر را به گرد قله‎ی نسبتاً نوک‎تیز ساخته‎اند و نه بر سطح هموار روی آن. من درحالی‎که مرتب سُر می‎خوردم از راه سواره‌رو بالا رفتم. ولی سرایدار قصر که در بلندی به او پیوستم، با استفاده از دو پلکان به آسانی بالا آمد… یک پلکان در کنار دیوار در نیمه‏ی راه بیهوده به پایان می‎رسد. زنجیرهای پل متحرک به خود رها شده، از قلاب به زیر آویخته‎اند.
کافکا، یادداشت‎های سفر، ژانویه/فوریه 1911