مردن

فلیکس می‏‌دانست چه حسی دارد. در این‏جا چیزی در برابرش آمد و شد می‏‌کرد که او به مرگ‌بارترین وجهی از آن نفرت داشت: نمونه‌‏ای از آن چیزی که پس از او همچنان باقی می‏‌ماند، چیزی که همچنان جوان بود و سرزنده، می‏‌خندید، آن زمان که او دیگر نمی‌‏توانست بخندد و بگرید.
مردن یکی از نخستین داستان‏‌های روانکاوانه‌‏ی ادبیات آلمانی‌‏زبان به شمار می‏‌رود و نیز از نخستین آثار شنیتسلر، نویسنده‌‏ای که بعدها او را تالی زیگموند فروید دانستند.