مرگ نور

طاهر بن‌جلون، که متولد شهر فاسِ مراکش است، فرانسوی را از همان کودکی در مدرسه آموخت و پس از آن که در رشته‎ی فلسفه از دانشگاه محمدالخامس طنجه فارغ‎‎التحصیل شد، به نگارش مقالات ادبی روی آورد. در سال 1966، به مجازاتِ شرکت در تظاهرات دانشجویان علیه خشونت و سرکوب‎گریِ پلیس مراکش، به سربازی اجباری فرستاده شد. پنج سال بعد، اولین مجموعه شعرش منتشر شد و با فاصله کمی برای همیشه به فرانسه مهاجرت کرد. آثار داستانی‎اش که به فرانسوی نوشته شده‎اند از همان ابتدا چنان به مذاق خوانندگان و منتقدان خوش آمد که اعضای فرهنگستان گنکور را واداشت تا این جایزه‎ی معتبر را برای اولین بار به نویسنده‎ای اهل افریقای شمالی بدهند.
رمان مرگ نور، که جایزه‎ی ادبی دوبلین را برای بن جلون به ارمغان آورد، بر مبنای روایت شاهدی عینی از زندان مخوف تازمامارت نوشته شده است. شاه حسن دوم مراکش مخالفان سیاسی‎اش را تا مدت‎ها مخفیانه در سلول‎های زیرزمینیِ تنگ و بی نور این زندان اسیر می‎کرد و صرفا آن قدری آب و خوراک به‎شان می‎رساند که در مرز مرگ و زندگی دست و پا بزنند. بن جلون در این داستانِ آمیخته با واقعیت با قلم گیرای خود همزمان از بی کرانیِ دنائت انسان و شکست‎ناپذیریِ اراده‎ی او می‎گوید.