ملخک

کمتر فیلسوفی برای طرح اندیشه‏‎های خود قالب داستان و حکایت‏‎پردازی را انتخاب کرده است و همین نکته باعث شده که این کتاب در میان آثار فلسفی جایگاهی ویژه پیدا کند و آن را یکی از لذت‏‎بخش‏ترین کتاب‏‎های فلسفی بدانند.
شخصیت اصلی کتاب، یعنی ملخ، برگرفته از حکایتی از ایزوپ است، ولی اینجا حکایت ملخ از منظری دیگر روایت می‏‎شود، زیرا چنان که می‏‎بینیم خردمند واقعی در این روایت تازه دیگر مورچه نیست، بلکه ملخ است. این ملخ راستین سراسر تابستان سرگرم بازی بوده است و حالا که زمستان کم کم دارد فرا می‎رسد سرخوشانه مرگ را در آغوش می‏‎کشد و بی لحظه‏‎ای تردید شیوه‏‎ی زندگی‏‎اش را تنها شیوه‏‎ی درست زندگی کردن می‏‎خواند و با تمام توان در برابر شاگردانش از آن دفاع می‏‎کند.
پرسش بنیادین این است که به راستی بهترین طریق زیستن کدام است؟ آموزه‎‏ی طلایی ملخ فرزانه این است که همگی باید «بیکاره باشیم» و «بازی کنیم». ولی وقتی از «بازی» صحبت می‏‎کنیم، دقیقا منظورمان چیست؟
نویسنده‏‎ی کتاب، برنارد سوتس، دانش‏‎آموخته و استاد فلسفه در آمریکا و کاناداست و بیش از همه برای این کتاب به شهرت رسیده است. حوزه‏‎ی تخصصی پژوهش‏‎های فلسفی سوتس فلسفه‏‎ی بازی‏‎ها و بازی کردن است و ایده‏‎های نوآورانه‏‎اش در این باره در محافل دانشگاهی و غیردانشگاهی بسیار مورد توجه قرار گرفته است.