همه دروغ می گویند

این کتاب‌‌‌ها فلسفه را ساده نمی‌‌‌کنند بلکه از ابهّتِ هراس‌‌‌آورِ فلسفه می‌‌‌کاهند. خواننده ممکن است خواندنِ این کتاب‌‌‌ها را به امید یافتنِ پاسخ‌‌‌های روشن آغاز کند: پاسخی برای مسئله‌‌‌ی تنهایی‌‌‌اش، چراییِ مرگ، منشأ ملال و دل‌‌‌زدگی… اما انتظار اینکه کتابی یا کسی در چند صفحه یا فلان تعداد نکته به ما بگوید چطور زندگی کنیم و چگونه خوشبخت شویم، در واقع یک‌‌‌جور انکارِ مسئولیت شخصیِ انسان است. پاسخی قطعی و ابدی که مناسب حال همه کس باشد وجود ندارد. کتاب‌‌‌هایی که چنین مدعاهایی دارند قطعاً فریبکارند. کتاب‌‌‌های این مجموعه نسخه نمی‌‌‌پیچند و سیاهه‌‌‌ای از اعمال نیک و بد پیش روی شما نمی‌‌‌گذارند؛ بلکه می‌‌‌خواهند به فهم بهتر زندگی و پرسش‌‌‌ها و تجربه‌‌‌هایمان کمک کنند؛ چراغی بیفروزند تا در این اتاق تاریکِ زندگی و در لحظاتِ دشوار، درکمان از پرسش‌‌‌های بی‌‌‌پایان انسانی روشن‌‌‌تر شود، بدانیم فیلسوفان و حکیمانِ جهان به این پرسش‌‌‌ها چطور فکر کرده‌‌‌اند؛ تا با فهمِ دقیق‌‌‌تر و دیدی بارزتر بتوانیم در زندگی‌‌‌مان تصمیم بگیریم، مسئولیت تصمیم‌‌‌مان را شجاعانه بر عهده بگیریم و با عواقب تصمیم‌‌‌هایمان آگاهانه روبرو شویم.
همه دروغ می‎گویند. آدم‎ها می‎گویند «در تماس خواهیم بود» و دیگر خبری از آن‎ها نمی‎شود. می‎گویند از دست تو ناراحت نیستند ولی هستند. می‌گویند دوستت دارند در حالی که ندارند. مردم به دوستانشان دروغ می‎گویند؛ به رئیس‎ها دروغ می‎گویند؛ به پدر و مادرها دروغ می‎گویند؛ به دکترها دروغ می‎گویند؛ به همسرها دروغ می‎گویند؛ حتی به خودشان هم دروغ می‎گویند. و بی برو برگرد به پیمایش‎ها دروغ می‎گویند. مردم دروغ می‎گویند تا چهره‎ی بهتری از خود به نمایش بگذارند.
اما ممکن است اطلاعاتی را که از آن‎ها خجالت می‎کشند در اختیار گوگل بگذارند -اطلاعات زناشویی، مشکلات روانی، کمبود اعتماد به نفس و دشمنی با سیاه‎پوستان. ارزش جست‎وجوهای گوگل در حجم بالای آن‎ها نیست، بلکه در صداقتی‎ست که مردم در جست‎وجوها نشان می‎دهند.
حالا می‎توانیم از میان خروارها داده‌ی صادقانه به پاسخ سؤالاتی برسیم که بشر در طول تاریخ عمدتاً پاسخ آن‌ها را به دروغ داده است.