پنجره و خلا در نقاشی های ادوارد هاپر

علی‌رغم شرح‎های بی‌شماری درباره‌ی هاپر نوشته شده، آثار اندکی به نقش «پنجره» به عنوان موتیف در کارهایش، توجه ویژه داشته‌اند. بسیاری از نویسندگان اهمیت آن را فهمیده‎اند اما در بررسی عمیق‎تر معانی ضمنی تاریخی و نمادینش موفق نبوده‎اند.
چندان عجیب نیست که در بسیاری از تفسیرها، پنجره‎های هاپر، نوعی چشم چرانی معنا شده باشند. [در آن دوران] این که نقاشی مخاطب را وا دارد تا با شکلی آزار دهنده با سطح تصویر درگیر شود مفهوم چندان بدیعی نبود. نقاشان فرانسوی‌ای که هاپر آن‎ها را می‌ستود، به طور فزاینده، با جایگاه مخاطب و رابطه‎اش با فضای تصویر ور می‌رفتند با این وجود، هاپر در فضای پنجره‎های نیویورکِ معاصرش به این مفهوم، حیاتی تازه داد.