چشم هایش

بزرگ علوی در1282 شمسی در تهران دیده بر جهان‎ گشود. در آلمان تحصیل کرد و با ادبیات نوین جهان آشنا شد.
او را می‎توان از پیش‎گامان داستان‎نویسی در ایران دانست. پدرش ابوالحسن علوی علرغم شغل تجارت به سیاست گرایش داشت. او در آلمان زندگی می‎کرد. علوی تحصیلات خود را در علوم تربیتی در آلمان به پایان رساند. در برگشت به ایران در مدرسه صنعتی آلمانی مشغول تدریس شد. به سیاست روی آورد و با تقی ارانی در انتشار مجله دنیا همکاری کرد. از 1316 تا 1320 را در زندان رضاخان گذراند.
علوی با کودتای 28 مرداد از ایران رفت و مقیم آلمان شد از سیاست کناره گرفت و تمام عمر مدرس دانشگاه هومبولت ماند از مهم‎ترین آثارش چمدان، ورق پاره‎های زندان، پنجاه و سه نفر، نامه‎ها، چشمهایش، میرزا، موریانه و روایت را می‎توان نام برد.