گفتگو با ایران درودی

ایران درّودی نامی آشنا در عرصه نقاشی امروز ایران است که بیش‎تر با رنگ‎ها و فضاهای خاص و منحصر به فردش که ملهم از نورهای درونی اویند، شناخته می‎شود؛ نورهایی که هر بار به شکلی در قلم موی نقاش، خود را یافته و بر زمینه‎ای از بی‎تابی‎ها و رویاهای او یأس و امیدهای ما را نمایانده‎اند.
به این خاطر است که شکل‎ها و حجم‎ها از خود، بیرون زده‎اند و در هیچ قاب و قالبی نمی‎گنجند. همچنان که پرنده را شاید اما پرواز را نمی‎توان در هیچ قفسی حبس کرد.
رنگ و فضا در نقاشی‎های درّودی بیش از همه با حس و حال نقاش و مخاطبانش سر وکار دارد. این حس‎وحال‎ها در نقاشی‎های او ساکن و یکسان نیستند و مدام جا عوض می‎کنند و به شکلی دیگر در می‎آیند. از غم‎ها به شادی می‎گریزند و از مرهم به درد. به همین دلیل در نقاشی‎های او هیچ رنگی فارغ از حس و حال نیست.