جشن تولد

یه آقایی این‎جا زندگی می‎کنه. امروز تولدشه، و اتفاقاً یادش هم نیست. با این حساب، وظیفه‎ی ماست که یادش بیاریم. ما براش جشن تولد می‎گیریم. (از متن کتاب) مردم وقتی من رو می‎بینن، یه‎جور دیگه برداشت می‎کنن. می‎دونی، قیافه‎م غلط‎اندازه. به نظر خودم درسته که تغییر کرده‎م، ولی هنوز همون آدمی‎ام که همیشه بوده‎م. منظورم اینه که، وقتی من رو می‎بینی، فکر نمی‎کنی، جدی می‎گم… یعنی، واقعاً از اون‎جور آدمایی نیستم که… که دردسر درست می‎کنن، به نظر این‎جور آدمی می‎آم؟