خدای کشتار

نزاع دو پسربچه در خیابان منجر به ملاقات والدین آن‌ها می‌شود، تا از طریقی «متمدنانه» آن‎ها را آشتی دهند. این ملاقات خود به نزاعی «غیرمتمدنانه» تبدیل می‌شود.
نمایشنامه‌های یاسمینا رضا در عین اینکه به لحاظ محتوا قابل تأمل‌اند، سرگرم‌کننده نیز هستند.
معضلاتی همچون تنهایی و بیگانگی بشر قرن حاضر در کارهای به ظاهر ساده و در عین‌حال کمیک او، خود را می‌نمایانند و اوج پیچیدگی در سادگی و اوج سادگی در پیچیدگی را نشان می‎دهند. پترفون بکِر Peter Von Becker) ) منتقد آلمانی تئاتر در مجله‌ی «تئاتر امروز» می‌نویسد: نمایشنامه‌های یاسمینا رضا از خنده‌دار بودن عقل و عاقلانه بودن احساسات صحبت می‌کند و در عین‌حال درباره‌ی سیر بی‌پایانِ نزدیک شدن انسان‌ها به یکدیگر و سوءتفاهم‌های بین آن‌هاست…
.