او صفتهای بسیاری دارد. «هرم چهارم» مصر نامیدهاندش و «ستارهی شرق». وقتی ام کلثوم خواننده و رویاساز بیبدیل در 1975 از دنیا رفت بیش از چهار میلیون نفر در تشییع پیکرش شرکت کردند. ستارهی شرق حاصل سالها مطالعه و تحقیق محسن بوالحسنی است پیرامون زندگی، زمانه و روزگار این خوانندهی عرب که در ایران هم همیشه محبوبیت شگفتی داشته. محمدرضا شجریان او را میستود و باب دیلن طرفدارش بود. ژان پل سارتر به ترانههایش گوش میداد و سالوادور دالی از صدایش به وجد میآمد. ام کلثوم تنها یک خوانندهی زن نبود؛ او رازها ساخت، عشقها، و در بطن سیاستورزیهای جهان عرب نیز حضور داشت. این محبوبیت، که تا امروز ذرهای از آن کم نشده، چه دلیلی دارد و این زن مصری چه کرده که تا این اندازه افسانه پیرامونش رقم خورده است؟ او چگونه بسیاری از مخاطبان خود را در شهرهای جنوب ایران یافت؟





نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران