مونتاژ

مجموعۀ کینو_آگورا کوششی بدیع است برای تدقیق مفاهیم و اصطلاحات مهم مطالعات سینمایی. عنوان مجموعه ارجاع یا شاید هم ادای دینی است به‌ اصطلاحِ «کینو_پراودا» ژیگا ورتوف، یا همان «سینما_حقیقت» که به زعم ورتوف به قدرت پدیدارشناختی، مادی و مشاهده‌گرانۀ دوربین سینماتوگرافی اشاره داشت. در اینجا اما «کینو» به «آگورا» می‌پیوندد، واژه‌ای برگرفته از یونان باستان، به معنای «مکان گردهم‌آیی»، همان مکان مشهوری که تفکر در آنجا متولد شد، در کنار دیگر کنش‌های زندگی روزمره از جمله ورزش، خرید و سرگرمی. از این‌رو مجموعۀ کینو_آگورا بر سویۀ تفکربرانگیز سینما انگشت می‌گذارد.
مجموعۀ کینو_آگورا کم‌گوی اما عمیق، متواضع اما شخصی و ساده اما بحث‌برانگیز است و در کنه خویش، هم به جست‌وجوی حقیقت ورتوف وفادار است و هم به خصلت جمعیِ تفکر سقراط.
کتاب «کینو_آگورا: مونتاژ»، فراتر از یک مفهوم فنی و تکنیکی به مونتاژ نگاه کرده است. مونتاژ را به عنوان یک عنصر مهم و کلیدی در زیباشناسی و فرم نهایی فیلم، مورد بررسی قرار داده و رویکردها و شیوه‌های مختلف آن و دیدگاه‌های انتقادی در مورد میزان اهمیت مونتاژ در تاریخ سینما وجود داشته را به شکل همزمان توضیح داده است. یعنی از شکل‌های اولیه مونتاژ در سینما که توسط گریفیث به کار بسته شده‌اند تا الگوهای پیچیده‌تر مونتاژ در دهۀ ۲۰ سینمای شوروی، مثل آیزنشتاین و پودوفکین تا مونتاژ کلاسیک و مدرن.